blog

Lakmoesproef van het leven

Een man ligt op een massagetafel te wachten op de masseuse. Het is aangenaam warm in de ruimte. Dan voelt hij een rilling over zijn lijf gaan. Zijn overleden moeder doemt op voor zijn ogen, zoals ze was voordat ze Alzheimer kreeg en veranderde in een schim van de moeder die ze ooit was. “Mam, het spijt me zo dat je zo moest lijden,” zegt hij (terwijl hij zich tegelijkertijd afvraagt wat hier in hemelsnaam aan de hand is). “Ik herinner me alleen maar liefde, jongen.”

Doorgaan met lezen “Lakmoesproef van het leven”

blog

Woede is ook liefde

Ik heb een moeizame verhouding met boosheid. Ik voel me schuldig als ik zelf boos word en ik raak van slag als iemand anders boos is. In mijn ideale wereld is er geen ruzie en is er nooit iemand boos, zeker niet de mensen die dichtbij mij staan. Een illusie natuurlijk. Maar ik ben aan het denken gezet over boosheid. Zou het een vorm van liefde kunnen zijn?

Doorgaan met lezen “Woede is ook liefde”