Geen categorie

Voor de ziel

Mijn jongste zoon zei gisteravond: ‘Soms is het net of ik een duwtje krijg, en dan ben ik ineens verdrietig.’

Wat een adequate beschrijving van een trigger, dacht ik bij mezelf.

Hij klonk een beetje verbaasd en ik hoorde de niet-gestelde vraag: hoe kan dat nou, dat je ineens verdrietig bent over iets dat al voorbij is?

Ik zei alleen: ‘Voor de ziel is alles er: nu, morgen en gisteren.’ Hij knikte en we gingen door met voorlezen.

Als het voor iemand van 7 zo helder kan zijn, wat belet ons dan nog om het aan te nemen?

Sinds een paar weken voel ik dat ik meer opensta. Dat ik informatie oppik van en over dingen die je niet kunt zien. Dat er soms iemand aanwezig is, van wie ik dan precies weet wie het is en soms ook welke informatie diegene komt brengen. Ik stoeide met hoe ik dat ging doen; hoe breng ik die informatie in in een coachingssessie of in mijn schrijven? Durf ik dat? Kan ik het overbrengen op een manier dat mensen het kunnen aannemen?

Natuurlijk geldt ook hier: voor de ziel is alles er: nu, morgen en gisteren. Met andere woorden: de antwoorden komen vanzelf. Het is een kwestie van openstaan.

Gisteren stond ik in een paardenbak, één paard naast me. Een zachte verbinding aan het einde van een sessie, waarin ik precies dat gedaan had: openstaan en de informatie doorgeven. Ik aaide het paard, keek naar hem en voelde de behoefte om zijn manen van zijn hoofd weg te vegen. Op het moment dat ik het deed, was er het besef: ‘het is alsof je een sluier weghaalt’.

Voor de ziel is alles er (en iedereen). Niet ‘aan de overkant’, niet ‘aan gene zijde’, maar hier, op dit moment, dat ook gisteren is en ook morgen.

Toen we de bak uitliepen, zei ik tegen een collega: ‘Ik heb mijn dosis paard weer gehad.’ Mijn regelmatige dosis paard, dat ervoor zorgt dat ik open blijf staan, dat ik me opgenomen weet en dat ik de illusie van afgescheidenheid weer kan zien voor wat het is: een illusie, een sluier. Misschien is dat wel de kern van de wijsheid van de kudde. Ik kan het ook ervaren in de natuur, vooral tussen de bomen, maar een kudde paarden is het krachtigst.

(Photo by Annie Spratt on Unsplash)

3 gedachten over “Voor de ziel”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s