blog

Alles is goed (?)

Vanmorgen had ik een gesprek met iemand van De Dijkpoorter (een huis-aan-huisblad in Hattem) voor een redactioneel stuk over WijsGoed en de activiteiten die ik aanbied. Ik heb uitgelegd wat mijn missie is (iedereen eigen-wijs) en wat ik daarmee bedoel. Hij schreef in zijn stuk: “Er is geen foute manier van leven. Alles wat je doet is goed.”

Daar moest ik wel even over nadenken. Vind ik echt dat alles goed is?

Ja, ik vind dat (bijna) alles goed is – in die zin dat het er mag zijn.

Ik vind oprecht dat je alles mag voelen en alles mag denken. Je mag moordgedachten hebben, furieus zijn, heilig overtuigd van je eigen gelijk (al vind ik dat wel een zeer irritante eigenschap 😉 ). Je mag intens verdrietig zijn met of zonder reden, of extreem jaloers. Je mag dromerig zijn, inefficiënt, of juist heel doelgericht. Je mag een vrouw van de rede zijn, of een man van het gevoel. Je mag een kort lontje hebben. Je mag impulsief zijn, of weloverwogen. Een durfal of angstig. Je mag fouten maken, vallen en weer opstaan. Je mag vluchten en vechten. Je mag het moeilijk vinden.

De echte vraag is: mag jij het ook van jezelf?

Zodra we iets labelen als ´fout´, als iets dat verbeterd moet worden, ontkennen we een deel van onszelf. Zijn we verstoppertje aan het spelen.

De meeste deelnemers aan mijn workshops vinden het een verademing dat ik vragen stel maar geen antwoorden geef. Dat ik steeds weer benadruk dat jij mag vertrouwen op de antwoorden die jouw eigen-wijsheid je geeft. En dat jij aan het stuur van je eigen leven mag staan. Mensen geven me terug dat ze daardoor kunnen ontspannen*.

En ik denk elke keer: zo zou het leven moeten zijn. Zo zou ik willen samenleven met anderen.

Zo voelt het heel vaak niet. We worden allemaal beïnvloed door de (verwachte) mening van onze baas, vrienden, collega’s. Door verwachtingen van een partner of onze ouders. Door sociale druk en ‘de norm’. Door de hokjes in de samenleving. We zijn bang om niet te voldoen. En dat is voer voor onze eigen innerlijke criticus, die ons haarfijn weet te vertellen waar we inderdaad niet voldoen.

Ontspanning komt als je die innerlijke criticus weet uit te schakelen. Dat is wat ik doe in mijn workshops, en dat kun je ook voor jezelf doen. Dat is eng, want het voelt kwetsbaar. Maar als je het doet, dan win je.

Want als je alles accepteert wat er is, is alles ook eigenlijk altijd goed.

Wat accepteer jij nog niet van jezelf? Wat wil je nog niet (laten) zien? Waar doe jij jezelf geweld aan?

– Leontine

(Disclaimer: er zijn uiteraard grenzen aan gedrag. In ieder geval de grenzen die in de wet staan en misschien nog wel een paar, hoewel je dan al snel op het hellende vlak van – al dan niet gedeelde – waarden en normen komt. Er zijn uiteraard ook genoeg dingen die ik niet prettig vind en daarin geef ik (dat probeer ik tenminste) mijn grenzen aan. Maar zonder de ander daarbij als ‘fout’ te bestempelen.)

*Wil je deze ontspanning ook ervaren? Je bent van harte welkom bij een workshop of bij ‘Soul food’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s