blog

De 4 W’s van eigen-wijsheid – deel 1: Eigen-waarde

Een appje van mijn vader: “Als iedereen nou zo lief was als jij, dan was er gewoon vrede op de wereld. Dus moeten we jou maar als voorbeeld nemen.”

Op diezelfde dag zei ik, om iemand die aan de deur was te beschrijven: “Hij is niet helemaal goed.”

Vergelijken doen we allemaal. Het zit zelfs zo ingebakken in onze taal, dat er eigenlijk geen manier is om iemand met een verstandelijke beperking te beschrijven zonder hem langs de lat te leggen die we ‘normaal’ noemen.

Vergelijken is ook nodig. Het is een manier om de wereld te ordenen, te begrijpen. Vier is meer dan 2. Dit is blauw en dat is rood.

Maar het wordt gevaarlijk als we onszelf vergelijken met anderen. Want soms kom je goed uit de vergelijking en soms minder goed. Zoals in het appje van mijn vader; vleiend voor mij, minder vleiend voor zichzelf (en eventuele anderen die hij in gedachten heeft).

Wie bepaalt wat jij waard bent? Jij? Of de anderen?

En hoe bepaal je dat dan? Let je daarbij vooral op je kracht? Je doorzettingsvermogen, je fysieke of mentale kracht? Kijk je naar je talenten, prestaties, waar je goed in bent? Kijk je naar hoe nuttig of nodig je bent? Of hoe aardig, grappig, slim etcetera? Kijk je naar hoe goed je kinderen het doen? Of vind je al die dingen belangrijk?

Stel dat dat is waar je je eigen-waarde op baseert, of laat baseren door anderen, wat blijft er dan van over als je een grote fout maakt op je werk? Als je moeder/vriendin/de buurvrouw commentaar heeft op je opvoeding? Of als je een slechte dag hebt en uitvalt naar de kinderen of naar een collega? Ben je dan spontaan waarde-loos?

Zijn het incidenten die je zo snel mogelijk wilt vergeten? Of leerpunten waar je je nog op moet ontwikkelen?

We vergeten vaak het belangrijkste aspect van eigen-waarde: zelfcompassie. Zelfcompassie is met mildheid naar jezelf kijken. Ook, of misschien wel juist, naar je minder mooie kanten, naar de dingen die je niet goed doet of kan.  Als je met compassie naar jezelf kijkt, dan weet je: ik ben niet mijn gedrag. Wat een ander daar ook van mag vinden; het tast mijn waarde niet aan. Ik ben nog steeds waarde-vol.

Zelfcompassie is de basis voor ‘ik ben goed zoals ik ben’. Dat kun je alleen geloven als je mild bent voor jezelf. En alleen dan zul je echt jezelf (durven te) zijn.

2 gedachten over “De 4 W’s van eigen-wijsheid – deel 1: Eigen-waarde”

  1. Het heeft me jaren gekost om een beetje milder te zijn. Het is pas sinds kort dat ik hardop kan zeggen dat ik oké ben. Het scheelt wel enorm in het levensgeluk, jezelf oké vinden. Wat een verschil met eerst.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s